Hvernig tel ég að ég sé að borga útfararkostnað fyrir aðra. Sú skoðun er byggð á öðru atriði sem kom fram í miðlum þessa lands þegar einstaklingur var spurður út í afskriftir og sagði eitthvað á leið að þetta hefði allt verið froða og nú væri froðan farinn og spurður hvað hefði orðið um froðuna þá ef ég man rétt var einhvernvegin komist þannig að orði að hún hefði farið til peningahimna.

Hafi þessir aurar allir sem hurfu úr Íslensku samfélagi farið til peningahimna þá má líkum leiða að Íslenska hrunið hafi verið andlát peningastefnu þeirrar sem rekin var og uppgjörið jarðarför hennar. Venjan hefur verið að aðstandendur sjái um útfarir sem að þeim snúa en í þessu tilfelli finnst mér eins og að reikningurinn fyrir erfisdrykkjunni hafi verið sendur til mín og annarra landsmanna um leið og okkur er talið trú um að það sé skilda okkar að sjá um útförina og erfisdrykkjuna vegna þess að andlátið sé okkur að kenna okkur beri því siðferðileg skilda vegna misgjörða okkar til að greiða.

Kannski er það svo kannski er ég ábyrgðarlaus millistéttar auli kannski var þetta allt mér að kenna og kannski er bara sjálfsagt að ég borgi þetta.

Samt er eitt sem að mér finnst falskt í þessu öllu ég þekkti viðkomandi ekki neitt hitti viðkomandi aldrei átti enga samleið með viðkomandi var aldrei boðið í afmæli brúðkaup eða viðburði þar sem borðað var gull og kavíar slett um gólf.
Ég lifði bara mínu lífi og setti kókosmjöl á kökur á afmælisdögum stundum skrautsykur þegar mikið var borist á, grýtti aldrei kavíar kannski einni og einni kjúku þegar ég var sem reiðastur og mér var heldur ekki boðið þegar verið var að skipta arfinum eða í erfisdrykkjuna sjálfa.

Þess vegna er mér í dag illa misboðið og hugsa þeim þegjandi þörfina sem kallað hafa mig og mína líka ábyrgðarlausa og senda okkur endalaust nýja gíróseðla fyrir útförinni rétt eins og kerlingin í Kiðhús.

27 apríl er dagurinn sem að ég segi álit mitt fræði og ráðamenn gleymdu nefnilega einu Millistéttaraular geta hugsað og nú hugsum við þessum aðilum þegjandi þörfina eins og skoðanakannanir sína.

Ég var staddur í búð með fjölda fólks það heyrðist ekki neitt það var hvergi bros bara lágvært muldur og tuð glamur í innkaupakerrum og skrjáf í pappír rofið af taktföstu pípi kassana. Fólkið i röðinni var með samanbitnar varir ansaði varla þegar kassadaman bauð góðan daginn og renndi vörunum í gegnum skannann á andlitunum var kvíða og kvalasvipur meðan beðið var eftir lokatölunum, ég sá að fólk beið með að setja restina í poka ef svo skildi fara að ekki væri til peningur fyrir öllu.

Ekki langt frá togaðist eldri kona á við son sinn um pakka með kjöti "settu þetta bara með mínu mamma sagið hann" sú gamla hélt nú að hún gæti bara borgað sitt sjálf en sonurinn vann á endanum enda hefur raunveruleikinn sennilega verið sá að með því gæti  hún sennilega staðið undir lyfjakaupum sínum út að minnsta kosti hálfan mánuðinn.

Skelfilegast fannst mér að sjá hvergi bros eiginlega frekar hægt að finna blæ reiði og það mikillar reiði nær undantekningalaust mátti lesa á andlit fólks þegar það sá kassastrimlana "Getur þetta verið" þegar ég svo kom út á hlað taldi ég 5 fjölskyldur sem stóðu fyrir aftan bíla sína og voru að fara yfir miðana með undrunarsvip.

Of þetta var lágvöruverslun.

Íslensk verslun er skipulögð og hönnuð eins og sláturréttir þar sem passað er að hafa flæðið hratt svo að engin hafi tíma til að skoða miðann sinn eða gera athugasemd.
Þú ert ekki búin að setja í poka áður en búið er að ryðja næsta kúnna yfir vörurnar þínar.
Þetta er engin tilviljun næsti kúnni er farin að urra á þig þannig að þú vilt ekki tefja og ferð þó þú vitir að þetta gat ekki kostað svona mikið.
Síðan þegar borið er saman þá sést að hillu og kassaverð stemmir ekki en oftar en ekki nennir fólk ekki til baka að kvarta.
Þessu hefur undirritaður margoft lent í.

Hvers vegna var þetta svona í morgun þetta fólk virtist flest vera að kaupa venjulegar vörur skyr safa jógúrt mjólk abmjólk kex bara venjulegar fjölskylduvörur, hvað olli þessu eiginleg, lægð yfir landinu eða fór fólk almennt vitlaust fram úr.
Í raun var ástandið þannig að ekki hefði þurft mikið til að einhver hreinlega missti sig yfir einhverju smáatriði og myndi atyrða afgreiðslufólkið.
Það sem að ég held að hafi valdið þessu er hinn svokallaði sykurskattur fólki krossbrá þegar það sá hækkunina á sínum venjubundnu helgar innkaupum.

Þessi skattur er eitt af því alvitlausasta sem þessi stjórn hefur gert og er þó ekki af fáu að taka ég hreinlega skil ekki stundum hvað þjóðin hefur gert þessu fólki, að það skuli hata okkur fólkið í landinu svona mikið eins og virðist vera, að það noti hver tækifæri til að gera líf okkar hér verra en það þarf að vera.

Það sem er verst að þessi skattur hefur verið prufaður og hann virkaði ekki og það var hætt við hann. Hvers vegna þurfa stjórnmálamenn okkar að taka upp alt sem ekki virkar en hafna því sem virkar. Ég bara skil það ekki.

Mér finnst síðan blóðugt að vita að svona misheppnaðir stjórnvitringar,ég undanskil ekki vitringa úr neinum flokki, vitringar sem hafa valdið fólkinu stórtjóni og óhamingju njóti tryggra eftirlauna á kostnað sama fólks og þarf að borga alla vitleysuna. Það finnst mér frekar súrt.

Ég skil að fólk brosi ekki hér frekar en í Norður Kóreu en kannski verða sett lög sem skilda fólk til að brosa annars yrði það sett í betrunarvist eins og var um þá sem ekki brostu við innsetningu þjóðhöfðingja Norður Kóreu.

Stjórn sem ætlar að klára stjórnaskrá, lög um fiskveiðar, og 70 önnur mál á þeim ca 7 dögum sem eftir lifir þings ásamt því að banna klám sem Norður Kórea hefur jú gert líka.
Stjórn með þetta starfsþrek og afl verður ekki skotaskuld úr því að skikka þjóð til að brosa svo hægt sé að segja að hér sé sko allt í lagi það séu allir brosandi út að eyrum.

Samt skrýtið að þrátt fyrir mörg loforð og fyrirheitt hefur þessi stjórn á 4 x 365 dögum ekki náð því að verja heimilin í landinu, skrítið ekki satt.

Ég er sko ekki sáttur við ástandið eins og það er en nú líður að mínum tíma það er kosningum ég mun reyna að vanda val mitt og kjósa þá sem að ég tel líklegast að geri eitthvað fyrir fólkið ekki þá sem að segjast ætla að gera það heldur þá sem að ég tel líklegast að standi við það.

Góða helgi

Formaðurinn segir að honum hafi aldrei verið stefnt er það hrós eða ekki er það vegna mikils árangurs við neytendavernd eða vegna þess að samtökin eru svo máttlaus að þau hafa aldrei tekið á af alvöru fyrir neytendur.

Ég gekk í þessi samtök og var félagi í þeim en verð að segja að þau ollu mér miklum vonbrigðum og ég sagði mig úr þeim.

Þóra hefur rétt fyrir sér við búum í okurlandi en það er ekki eingöngu vegna vörugjalda það er líka og ekki síður vegna álagningar sem er allt upp í hundruð prósenta hvað eru verslanir að leggja á sem að geta síðan gefið útvöldum hópum 25% afslátt.

Hvað hefur til dæmis miklum sektum verði beitt vegna engrar og ónograr verðmerkinga sem eru regla frekar en undantekningar.

Kannski má segja að um sé að kenna lélegum neitendum hvað verndin er slöpp en alla vega má líka segja að ekki hafa samtökin verið með miklar herkvaðningar að mínu mati.

svo er nú það

Magnús hlytur að meina með orðum sínum að Samfylkinginn sé þá eni kostur frjalslyndra.

Samfylkingin sem að sér ekki neitt nema Evru sem lausn á öllu og það sem leysist ekki með evru leysist með ESB Ég hef alltaf haldið að frjálslyndi væri fólgið í þvi að festa sig ekki í einni hugmynd heldur vera opin fyrir öllum lausnum það er mín skoðun á frjálslyndi.

Því mun eg ekki geta kosið Samfó því hún er óralangt frá því að vera frjálslyndur flokkur ég verð líka að viðurkenna að stefna og landsfundur Sjálfstæðismanna hafa eiginlega gert mig að heimilislausum hægri manni sé átt við flokka athvarf.

En þá er það alltaf Framsókn maddam hefur oft reyns oss vel sennilega jafnoft og illa og er 50/50 nokkuð svo slæmt

Það sem aftur á móti hefur gert mig afhuga verðtryggingu og einnig algjöran talsmann þess að leiðréttur verði sá forsendubrestur sem varð hér í október 2008 er það að þessi verðtrygging skuli mæla mistök lánveitenda klúður þeirra og bruðl og bæta því ofan á lánin mín.

Ef ASI hefði ekki fellt þá hugmynd að setja þak á verðbólguaukninguna meðan skellurinn hefði gengið yfir þá myndi ég glaður borga það sem mér ber. Þeir gerðu það hinsvegar ekki og að mínu viti verður það flokkað með meiriháttar stjórnunarmistökum sem gerð hafa verið í lýðræðisríkjum. Þetta hefur skapað úlfúð og misvægi það er afskrifað hægri vinstri af sumum en á öðrum hækkuðu bara lánin. Seinni hópurinn missis sitt fyrri hópurinn fær klæði sín aftur þvegin hreinsuð og nýpressuð. Þetta er að mínu mati það sem allt snýst um frekar en verðtrygginguna sjálfa það er framkvæmd hennar sem að hefur ekkert með hana að gera  heldur þá sem að stjórna framkvæmdinni. Þá staðreynd er síðan reynd að fela með því að tala út og suður um vertryggingu sem verður alltaf til í einu eða öðru formi.

Ef ég lít til baka þá er það mín skoðun að hefðu þær leiðir sem að Framsókn og Lilja Móses lögðu til verið farnar í upphafi þá væri hér orðin friður og uppbygging gengi betur. En það er aldrei of seint að iðrast og lengi má böl bæta. Því miður þykir mér sem íhaldsmanni þær aðgerðir sem boðaðar eru á landsfundinum þunnar og langt í frá trúverðugar og mun ég en um sinn bíða og sjá hvernig málefni leggjast og á meðan heyra orð um mig og mína líka eins og óráðssíu fólk nú eða þá jólasveinar við hljótum að vera það ef það þarf jólasveina aðgerðir til að við fáum það réttlæti sem okkur ber.

Hafa skildi þó í huga að þessi hópur er sá hópur sem að heldur þjóðfélaginu uppi sem stendur þó í raðir hans hafi verið höggvin stór skörð. Það er það fólk sem tilheyrir millistéttinni og enn stendur í skilum með greiðslur sínar og nytir sífellt minnkandi tekjur til að kaupa aðföng til heimila sinna það er hópurinn sem að stjórnmál dagsins þurfa að fara að umgangast á annan hátt en með uppnefnum eða smáskammalækningum.

Ég leyni ekki að ég vil leiðréttingu á breytingum sem urðu á lánum mínum vegna hrunsins. Ég krefst ekki að fá allt  leiðrétt en krefst þess að tekið verði tillit til mín og minna líkra.
Við erum fólkið sem fór eftir þeim grunngildum sem að giltu í þjóðfélaginu eða sem að við héldum að giltu og tókum lán og byggðum okkar líf miðað við þær forsendur sem að gefnar voru út að réttar væru af þeim sem réðu hér málum.
 Ég krefst þess að standa jafnfætis þeim sem að settu sparnað sinn í peninga og innistæður í bönkum til að fá vexti sem voru úr öllu samhengi við raunveruleikan og mér sé ekki refsað fyrir að leggja sparnað minn í áþreifanleg verðmæti en ekki froðu.

Ég er hinsvegar til í að falla frá þessari kröfu ef að þeir sem fengu innistæður sínar bættar verða krafðir um endurgreiðslu á því sem umfram var lögbundna innistæðu tryggingu enda er þá jafnræði á milli okkar á ny.

Með þeirri tryggingu og síðan að halda ekki hrunáfallinu utan við vísitöluhækkanir lána var þegnum þessa lands gróflega mismunað þannig að aldrei mun um heilt gróa meðan ekki er leiðrétt.
Þessi mismunun er undirrót öldunnar í þjóðfélaginu ekki hatur á verðtryggingunni að mínu mati.

Flestir Íslendingar vita allt um verðtryggingu þegar undirritaður tók sitt verðtryggða húsnæðislán þá var ekki tekið mark á einhverri lánaáætlun frá fjármálastofnun það var reiknuð verðbólga síðustu ára og bætt í til að hafa borð fyrir báru.
Það gerðu líka margir aðrir einmitt þeir sem eru nú eins og áður að greiða af skuldum sínu.
Þetta eru þeir sem skildir voru eftir.
Þetta eru þeir sem kallaðir eru óráðsíufólk sem að ekki vill borga skuldir sínar.
Þetta eru þeir sem fjárfestu í áþreifanlegum verðmætum eins og eigin húsnæði.
Þetta eru síðan þeir sem eiga að bera skaðann og borga hrunið.

Það er það sem að ég mótmæli ekki verðtryggingunni, hún sjálf er ágæt til síns brúks því það er bara eðlilegur hlutur að fólk borgi það til baka sem það fær lánað með eðlilegum rentum.
En að til sé kerfi sem að mælir afglöp lánveitenda og lætur lánþega bæta það það er bara of súrt til að kyngja jafnvel fyrir kerfishollan mann eins og undirritaðan en það er ekki kerfinu sjálfu að kenna. ´
Sökin er þeirra sem stjórna kerfinu.

Þannig að eg hef ekkert á móti verðtryggingu ég er meira að segja fylgjandi henni því yfir langan tíma jafnar hún út greiðslubyrði.
Ég tel líka að neytendum sé treystandi til að ákveða sjálfir hvort þeir taki þannig lán eða ekki.

Vandamálið er hinsvegar það sem að gert var og ekki gert í árslok 2008 og það hefur ekkert með verðtryggingu að gera aðeins misvitra einstaklinga eiginhagmunasemi og mistök  að mínu mati.

Það er síðan eitt en sem að gæti fengið mig til að falla frá því að þær verðbætur sem féllu á lán mín við hrunið yrðu leiðréttar. Það væri það að þeir sem að taldir eru bera ábyrgð á hruninu myndu vinna þegnskylduvinnu fyrir 'íslenska þjóð jafnlengi og ég er að greiða niður verðbæturnar.

það sem er í gangi í dag en pólitíkusar skilja ekki er það sem að Þorgeir Ljósvetningagoði vildi forðast forðum. það er að lögin hafa verið slitin sundur og þá er friðurinn farinn líka og hann næst ekki aftur fyrr en sárin hafa verið grædd.

Hvet fólk líka til að lesa þetta og það sem þar er sagt um að lífeyrissjóðir munu taka yfir greiðslur Trygginarstofnunar hægt og rólega http://www.mbl.is/frettir/innlent/2012/10/17/skerdingar_laekkadar_a_4_arum/

Ég sé ekki betur en að hér komi fram alveg svart á hvítu að Lífeyrissjóðirnir séu að axla byrðar ríkissjóðs lifeyrisgreiðslur eru því ekkert annað en skattur og eiga þegar að flokkast sem slíkur í samanburði við önnur lönd og þá er samanburðurinn dálítið öðruvísi en hefur verið í fréttum.

Ég hef bara enga trú á að orðum fylgi efndir það brenndur er ég orðin á efndum síðustu fjögurra ára.

Reyndi að skoða hið umtalaða myndband en þar er engin skrá svo að ég get ekki dæmt um það hvort þetta er rétt eða rangt hjá borgarstjóra. En hann eins og aðrir eiga að fara varlega með orðið einelti og skilgreiningu því.

Það versta er að það er alltaf talað um þessi mál sem aðstoð ölmusu niðurfellingu og það fólk sem í þessum sporum er talað niður það er sjálfhverft keypti flatskjá og fór hamförum.
Þetta er als ekki rétt margt af þessu fólki fór nákvæmlega eftir því sem að fjármálaráðgjafar mæltu með það fór eftir stjórnvöldum hlustaði á stjórnsýsluna og gerði allt rétt miðað við þær upplýsingar sem það hafði.
Nú er talað um það eins og það séu rolur sem að ríkið á að hjálpa. Svo er ekki að mínu mati heldur er hér um réttlætismál að ræða það er að skila til baka einhverju af því sem tekið var með röngu.

Þegar hér hrundi allt voru sett neyðarlög sem björguðu sparifé landsmanna öllu, lög sem gengu á skjön við það lagaumhverfi sem að hér var. Það var ákveðin trygging í gangi og ákveðin upphæð sem að átti að bæta samkvæmt lögum. Þessar upphæðir liggja fyrir í Rannsóknarskýrslu Alþingis. Það má að mínu viti kalla þetta niðurfærslu þó að í raun sé þetta uppfærsla.
Þarna er aðgerð með öfugum formerkjum við verðtryggingu.
Þetta fé var tapað en þeir sem áttu það fengu aðstoð frá ríkinu einskonar niðurfellingu á verðmætum sínum þannig að sá sem átti 5 000 000 umfram tryggingu á bók fékk það bætt en sá sem hafði notað annað sparnaðarform og átti orðið sömu upphæð í húsnæði sínu tapaði henni og í sumum tilfellum gott betur.
Þetta er óréttlæti og það er þetta óréttlæti sem að skekur þjóðfélagið núna og kemur í veg fyrir alla sátt því það eru þeir í seinni hópnum sem varlegast fóru sem nú er riðlast á. Verðtryggingin hækkar stöðugt mest vegna stjórnvaldsaðgerða það er hækkanir á opinberum gjöldum og nýjum sköttum. Álögur á þennan hóp vaxa stöðugt meðan þeir sem bjargað var í innistæðu hópnum er haldið í bómull, afskrifað af þeim sem hraðast fóru og þeir sem verst eru staddir fá ölmusu við og við þegar verulega hitnar í kolunum.

Það eina sem að getur lagað þetta er algjör hugarfarsbreyting það þarf að viðurkenna ranglætið sækja verðmætin til baka og skipta þeim réttlátar það þarf að taka þá sem verst standa og horfast í augu við að mörgum þeirra verður ekki bjargað og ganga þannig frá að þeir geti byrjað að nýju.

Það þarf að taka þá sem afskrifaðar hafa verið milljónir af á námskeið þar sem þeim eru sýndar afleiðingar rangra ákvarðana þeirra, þeim synt inn á elliheimilin yfirfulla ganga sjúkrahúsa og gáma sem eru fullir af búslóðum sem verið er að flytja úr landi og síðan að hætta að tala niður þá sem að eru nú að berjast við að bera byrðarnar fólk sem lifði sínu lífi þegjandi og hljóðalaust og tók ekki þátt í Glæsivallargleðinni heldur lifði varfærnislega eins og fyrri kynslóðir höfðu kennt því.
Þetta eru ekki vesalingar sem vilja ekki borga skuldir sínar heldur fólk sem hefur orðið fyrir búsifjum og fer ekki einu sinni fram á að öllu góssinu sé skilið heldur sanngjörnum hluta þess.
Svona svipað og það væri brotist inn og þolandinn færi fram á að pottunum og diskunum yrði skilað en hitt mætti fara það er ekki gjöf það er vísir að réttlæti.

Margt fleira þyrfti að gera en þetta væri góð byrjun að mínu mati og mun betra en smáskammalækningar og plástur á svöðusár.

650 Eintaklingar með Íslenskt ríkisfang fluttu frá landinu en 660 til þess þannig að aðfluttir umfram brottflutta eru 10 samkvæmt þeim tölum.

Íslendingum fjölgar því um 630 á ársfjórðungnum samkvæmt mínum tölum en ekki 1230. Mismunurinn er til komin vegna erlendra ríksiborgara sem að flytja til landsins umfram brottflutta 630 alls. Þannig að Landsmönnum fjölgaði því að mínu viti um 1230 en ekki Íslendingum. 

Til að geta sagt að allt horfi til betri vegar eins og ég las einhverstaðar þarf að greina hve mikill hluti þeirra erlendu ríkisborgara sem hingað komu á fjórðungnum komu til skammtíma vinnu eins og til dæmis haustslátrunar eða annarra framkvæmda og hve margir komu hingað til fastrar langtímabúsetu. Ég verð ekki Norðmaður þó ég fari til vinnu í Noregi í 2-3 mánuði

Það er alla vega mín skoðun að það þurfi að gera áður en fullyrt er að einhver viðsnúningur hafi átt sér stað á ársfjórðungnum.

Ég veit ekki til þess að ég hafi léð máls á því við mitt félag að ég setti fram kröfu um hærri greiðslur til lífeysisjóða.
Ég set fram kröfu um hærra kaup svo ég geti greitt af lánunum mínum.
Ég set fram kröfu um höft á vírisvél verðtryggingar.
Ég set fram kröfu á að ASI standi vörð um hagsmuni félagsmanna sinna.
En ég hef aldrei sett fram kröfu um að ég borgi meira í lífeyrissjóð og það er samtökum launafólks vel lýst að þau skuli einmitt setja þá kröfu á oddinn.

Þeir eru búnir að vera áskrifendur að hluta launa minna alla mína starfsævi lofað öllu fögru og vilja nú meira ég segi NEI.

Því er haldið fram að þetta sé til að ekki þurfi að koma til skerðingar á greiðslum til mín þessi greiðsla verði til þess að þess þurfi ekki.
Ég segi skerðið þið bara og þessi greiðsla fer í séreignasjóð það kemur í sama stað niður ef þið eruð að segja satt núna.
Ef þið hafið ekki getað gætt þeirra peninga sem ég hef afhent ykkur af brauðstriti mínu þá læt ég ykkur ekki hafa meira.

Málið er nefnilega að það er ekkert traust lengur á þessum apparötum og enn minna á þeim sem eru við stjórn í þeim.

Sennilega þurfa launþegar að fara að velta því fyrir sér að nýta félaga frelsið og flykkja og ganga  í Verkalýðsfélag Akranes.

Það er síðan talmönnum hreyfinga launþega til háborinnar skammar mörgum hverjum að í hver sinn sem þeim er mælt í mót ásaka þeir þá sem svo gera um skort á samkennd gagnvart  öryrkjum og eldra fólki sem er algjör rökleysa þegar verið er að mótmæla þeirra eigin getuleysi og hugsunarleysi gagnvart umbjóðendum sínum.